MUZYKA GRECKA

 

 

Vasso Devetzi urodziła się w Salonikach 9. września 1925 r. i była mistrzynią gry na  fortepianie w Grecji. Wychowywała się w zamożnej rodzinie. Ojciec był bowiem przemysłowcem z Fillipoupoli (Płowdiw) we Wschodniej Rumelii, a matka z pochodzenia szlachcianką z Naoussa w prefekturze Imathia. W dzieciństwie cieszyła się pełnym poparciem rodziców, aby kształcić się w kierunku greckiej muzyki. Jak powiedziała sama Vasso: "Urodziłam się, aby grać na pianinie; czułam, że nie mogę zrobić inaczej". Studiowała w konserwatorium muzycznym w Salonikach, jedynym państwowym konserwatorium w kraju, gdzie nawiązała silną przyjaźń z Marią Kalogeropoulou, znaną później jako Maria Callas. Ta silna i ciepła przyjaźń, pozostała do śmierci znanej divy. W 1949 roku zaczęła karierę muzyczną w Grecji, którą przerwała przez krótką, jak początkowo myślała, podróż do Francji w gościnę do Margherit Long, pianistki i uczennicy Maurice’a Ravela, aby wziąć udział w konkursie fortepianowym. Ten kontakt wystarczył, aby pani Long rozpoznała talent Vasso Devetzi i zaoferowała jej naukę w słynnej szkole, ale także udział jako członkini jury w organizowanych konkursach muzycznych. W Paryżu zdobywa uznanie i wsparcie ważnych muzyków, takich jak kompozytor Henri Sogue, krytyk René Dhynamel, Jacques Feverie i Zan Ruar, który był partnerem w jej życiu. W dniu 15. marca 1950r. pojawiła się w telewizji francuskiej jako członkini hołdu dla National Pugnification. Pod koniec lat pięćdziesiątych Vasso Devetzi przeprowadziła pierwszą trasę po Związku Radzieckim, współpracując z słynną Moskiewską Orkiestrą Kameralną Rudolpha Barsai. Tam spotyka Davida Dustracha, z którym nagrywa fortepianowy koncert Mozarta. Ich współpraca była również początkiem długiej przyjaźni. W marcu 1963 otrzymała Grand Prix za wykonanie dzieła francuskiego kompozytora Henri Sogue'a. W styczniu 1968r. Vasso Devetzi z powodzeniem wykonała trzeci koncert Beethovena w Moskwie, po którym stanęła na podium. Zwrócenie uwagi na grecką pianistę przyciągnęło Yevgenia Maravinsky’ego, wielką osobowość Związku Radzieckiego w dziedzinie muzyki i lidera Filharmonii Leningradzkiej. Pomimo faktu, że znany muzyk odmówił współpracy z solistą koncertów, Vasso Devetzi współpracowała z nim i brała udział w wielu trasach Filharmonii po Związku Radzieckim. Podczas swojej pierwszej trasy po Związku Radzieckim kontaktuje się z inną ważną osobą rosyjskiej muzyki, mistrzem wiolonczeli Mistylovem Rostropowiczem, z którym łączy się silną przyjaźnią oraz z którym współpracuje. Ciepłe rekomendacje Davida Oustraha i Rostropowicza stworzyły warunki dla Vasso Devetzi, aby rozpocząć swój pierwszy występ w Stanach Zjednoczonych. 19. sierpnia 1975 roku, na specjalnym wydarzeniu zorganizowanym przez Prezydenta Republiki, Konstantinosa Tsatsosa, otrzymała nagrodę za swój wkład w muzykę wraz z znaną wokalistką, Giną Bahaumer. Artystki z kolei zaproponowały, aby pieniądze z nagrody przeznaczyć dla uchodźców po tureckiej inwazji na Cypr. Jej pierwsza podróż do Paryża była katalizatorem rozwoju jej kariery. Od czasu wyjazdu z  Salonik przez 40 lat przebywała poza Grecją, ale regularnie odwiedzała rodzinne miasto. Ze względu na swoją karierę artystyczną w różnych krajach świata i jej apele w obcych językach, łatwo nauczyła się angielskiego, francuskiego, niemieckiego, rosyjskiego i włoskiego. Relacja Vasso Devetzi z grecką divą operową Marią Callas zbiegła się z artystycznym rozkwitem pierwszej i wokalnym rozwoju drugiej. Jednak ciepła przyjaźń, która rozwinęła się między nimi, pozostała bez zarzutu aż do śmierci Marii Callas, przy  której Vasso Devetzi była do ostatnich trudnych lat jej życia. Kiedy diva umiera w 1977r., to właśnie Devetzi przewiozła jej popioły z Paryża, a następnie w obecności ministra kultury Grecji rozsypała je na wody Morza Egejskiego. Po śmierci Callas, pianistka zmniejszyła ilość włanych występów, aby poświęcić się pamięci ukochanej przyjaciółki. W 1980 roku założyła wraz z wydawcą i przyjacielem obu artystek, Christosem Lambrakisem, a także z udziałem oczywiście innych osobistości z Grecji, Francji, Szwajcarii i Niemiec, międzynarodową instytucję "Maria Callas" z siedzibą w Szwajcarii. Głównym celem fundacji jest promocja pracy Marii Callas i ochrona jej pamięci. Vasso Devetzi zmarła w Paryżu 1. listopada 1987 roku. 

 

1. LISTOPADA

 

POWRÓT 

2. LISTOPADA

Notis Sfakianakis zrodzony został w Heraklionie na Krecie 2. listopada 1959 r. z rodziców pochodzących z Azji Mniejszej. W wieku siedmiu lat, z powodu separacji rodziców, osiadł na Kos, gdzie mieszkali rodzice jego matki, spędził także krótkie okresy w Niemczech, gdzie matka osiedliła się ze swoim drugim małżonkiem. Jest odnoszącym sukcesy greckim piosenkarzem popowym. Po raz pierwszy pojawił się w dyskografii w 1991r. i aż do 1999r. był najlepszym greckim piosenkarzem dekady, utrzymując rekordową sprzedaż w tym samym okresie, z ponad 1,5 mln sprzedaży płyt. Notis Sfakianakis poślubił w 1991 roku angielkę, Kili Sfakianakis, którą spotkał w 1984 roku na Kos, gdzie była przewodnikiem turystycznym. Para ma dwoje bliźniąt: Apolla i Afrodytę. Notis Sfakianakis często publicznie uczestniczy w różnych kwestach społecznych i politycznych. Równie często potępia postawę i styl życia współczesnej Grecji, zarówno poprzez swoje piosenki, jak i przez wywiady. Mówił, że używa marihuany. Deklarując agnostycyzm twierdzi, że "chrześcijanie" i "Grecy" są dwoma pojęciami, które nie mogą współistnieć obok siebie (skąd my to znamy?...). W rozmowie z telewizją w 2013 roku powiedział, że popiera hitlerizm i nazizm, a Złoty Świt nie jest partią faszystowską. Ponadto powiedział, że każdy powinien wspierać partię Złotego Świtu, a nie być liderem wybranej partii politycznej. To dlatego Despoina Vandi zaprzestała z nim współpracy zawodowej.

 

Dimitris Mitropoulos urodził się w Atenach, 1. marca 1896 roku. Był dyrygentem, pianistą i kompozytorem, który mieszkał w Stanach Zjednoczonych. Studiował choreografię i kompozycję, początkowo w Konserwatorium w Atenach, a później w Berlinie. Otrzymał złoty medal za umiejętność gry na fortepianie w Konserwatorium w Atenach, wyróżnienie przyznane pięciokrotnie w historii tegoż Konserwatorium. W życiu osobistym Mitropoulos wiele wycierpiał z powodu swego homoseksualizmu. Podobno miałbyć związany z Leonardem Bernsteinem. 2. listopada 1960 roku Dimitris Mitropoulos doznał ataku serca podczas próby dzieła Gustava Mahlera z orkiestrą Scali w Mediolanie. Umarł w wieku 64 lat z batutą w ręku. Międzynarodowa prasa szeroko opisywała jego śmierć. Dyrygent został przewieziony samolotem  Royal Air Force z Mediolanu. Na lotnisku był polityczny przywódca Grecji, przedstawiciele świata sztuki i tłum ludzi. Obudowa urny z prochami została przykryta flagą Grecji i została przetransportowana w procesji do Konserwatorium Heroda Atticusa, gdzie odbyły się uroczystości honorowe. W 1996 roku obchodzono celebracje na całym świecie z okazji stulecia urodzin. Uroczystość odbyła się pod auspicjami UNESCO, aby uczcić międzynarodowość artysty.

 

3. LISTOPADA

Maro Lytra, urodzona 3. listopada 1970 r., jest grecką piosenkarką z Lefkady. Karierę rozpoczęła w 2003r. W maju 2005 roku wydała swój pierwszy album zatytułowany Little Sins.

 

Aura Theodoropoulou urodziła się 3. listopada 1880r., zmarła natomiast 20. stycznia 1963r.  Była grecką piosenkarką, krytykiem i aktorką. Była bardziej znana z powodu zaangażowania w walkę o prawo głosu kobiet. Była założycielką i przewodniczącą Stowarzyszenia Praw Kobiet.

 

Niestety, nie doszukaliśmy się żadnego archiwalnego nagrania.

5. LISTOPADA

Dzisiaj urodziny świętuje cypryjski wokalista i kompozytor, Michalis Chatzigiannis. Pochodzi z Kyrenii. Jest absolwentem Royal College of London z fortepianem, gitarą i teoretycznymi lekcjami mistrzowskimi. Na Cyprze ukazały się trzy platynowe albumy w latach 1995-1998, a kolejne w Atenach. W maju 1998 roku reprezentował Cypr w Konkursie Piosenki Eurowizji, komponując i interpretując utwór Genesis, który uzyskał doskonałe recenzje. W latach 2004-2009 Chatzigiannis był w związku z cypryjską piosenkarką Despoiną Olympiou. Od 2010 do dziś jest związany z aktorką i prezenterką Zetą Makrypoulias.

 

Mpampis Golis urodził się 5 listopada 1947 r. w dystrykcie Tampakana w Patras. Był muzykiem samoukiem i zaczął grać na gitarze w wieku 8 lat, mając 12 lat na bouzouki. W 1964 roku po raz pierwszy pojawił się w kawiarni w dzielnicy Taraboura w Patras. We wczesnych latach 80. współtworzył zespół The Children from Patras w swoich pierwszych krokach na scenie muzycznej, grywający w nocnych klubach. W 1982 roku wydał swój pierwszy album. Nagrał w sumie około 300 starych i nowych piosenek. Zmarł 11 stycznia 2015 r. w wieku 68 lat, a jego pogrzeb odbył się na cmentarzu kościoła Panagia Alexiotissa w Patras z muzyką rempetiko i obecnością dużego tłumu.

 

8. LISTOPADA

Aristides Moschos urodził się w Agrinio w 1930 roku. Był piątym z dziesięciorga dzieci w rodzinie, która mieszkała w wiosce Pentalofos. W tej wiosce jego ojciec miał wielką posiadłość, w której prowadził interesy, uprawiając i handlując kawą. Również ojciec Aristidesa był doskonałym instrumentalistą i grał zarówno muzykę tradycyjną, jak i europejską. Jego brat grał na skrzypcach. Po wojnie Aristides Moschos opuścił Agrinio i przybył do Aten, dzięki temu odbył później trasy koncertowe po całym świecie. Współpracował z wieloma piosenkarzami, muzykami i kompozytorami. Brał udział w wielu programach radiowych i telewizyjnych, związanych z ludową tradycją muzyczną. Wydał 15 albumów solowych, z których trzy były złotymi i platynowymi płytami. Brał udział podczas nagrywania około 150 innych albumów. W 1985 roku założył Popularną Szkołę Muzyki Tradycyjnej, która funkcjonowała non-profit. Tam uczył gry na dziesiątkach instrumentów muzycznych, a także muzyki bizantyjskiej. Prowadził też  chór. Został uhonorowany przez gminy, stowarzyszenia, organizacje i grecki parlament. Zmarł 8. listopada 2001 r.

 

Aggela Papazoglou urodziła się w Smyrnie 8. listopada 1899 roku. Należała do rodziny muzyków ludowych. Jej ojciec, Dimitrios Maronitis, grał na skrzypcach i santuri. Swoją karierę rozpoczęła w wieku 16-17 lat. Okrzyknięto ją Aggelitsą, by odróżnić ją od innej sławnej piosenkarki Aggeli. W 1928 roku, wkrótce po ślubie z Vaggelisem Papazoglou, straciła wzrok z powodu choroby, która dręczyła ją od dziecka. Zmarła 17. sierpnia 1983r. w Kokkini. Uwieczniła zaledwie sześć piosenek.

 

Urodzony 8. listopada 1935r. w Nigricie, Stratos, syn Aggeli i Stasasa Dionizosa, uchodźców z Azji Mniejszej, od najmłodszych lat wkroczał w cierpienie życia, ponieważ bieda i okupacja już dotknęły wielu ludzi. W 1948 roku stracił ojca i trafił do sierocińca. Rok wcześniej, w 1947 roku, Stratos Dionysiou opuścił swoją wioskę i zamieszkał w Ambelokipi w Salonikach. W 1955 roku ożenił się ze swoją dziecięcą miłością, Georgią Laveni, z którą spłodził czworo dzieci: Aggelosa, Tasoulę, Steliosa i Diamantisa. Po różnych pracach, jako sprzedawca lub krawiec, Stratos Dionysiou zadebiutował jako profesjonalny piosenkarz w Centrum Farida w Salonikach. Wkrótce Dionysios był już znany w mieście. Od samego początku Stratos Dionysiou wzbudzał zainteresowanie wybitnych artystów, którzy skłonili go do przyjazdu do Aten, gdzie znalazł się wśród wybitnych muzyków i piosenkarzy. Na szczególną uwagę zasługuje zjawisko Dionizjusza. Ogromna przestrzeń jego głosu, jego chrypka, umiejętność zmiany wyrazu i stylu w zależności od tematu piosenki, były czymś bezprecedensowym. Charyzma, która sprawiała, że ​​szczególnie pod wrażeniem twórców piosenek Stratos posiadał zdolność do nagrywania swoich utworów na swój własny, niepowtarzalny sposób. Stratos Dionysiou opuścił nas niespodziewanie rankiem 11. maja 1990r. z powodu pęknięcia tętniaka aorty brzusznej, w wieku 55 lat. Jego pogrzeb odbył się na Pierwszym Cmentarzu w Atenach, gdzie tysiące Greków oddawało swój podziw człowiekowi, który zaledwie kilka godzin temu cieszył się z nimi przy ulicy Filellinon, dając otatni koncert. Wcześniej tego samego dnia, przed południem, nagrał 9 nowych piosenek do albumu Who else, który ukazał się miesiąc po jego śmierci, osiągając rekord sprzedaży. Z czwórki dzieci Stratosa, Angelos i Stelios Dioniziou są dziś sławnymi piosenkarzami. Tasoula Dionysiou zmarła w kwietniu 2012 roku w wieku 53 lat, a czwarte dziecko, Diamantis Dionysiou, rozpoczął karierę artystyczną zimą 2007 roku w centrach Aten.

 

9. LISTOPADA

Urodzona 9. listopada 1935 Mary Linda to grecka piosenkarka muzyki ludowej. Jej prawdziwe imię to Mary Dimitropoulou, a pochodzi z Pyrgos Ilia. W młodym wieku zaczęła karierę od Orestisa Laskou, kontynuowała w teatrach i kabaretach tamtych czasów, aż poznała Manolisa Chiotisa. Stworzyli wówczas jeden z najpopularniejszych duetów lat sześćdziesiątych. Była także jego żoną przez dekadę. Wystąpili też wspólnie w kilku filmach kina greckiego.

11. LISTOPADA

12. LISTOPADA

Vassilis Karras (prawdziwe nazwisko: Vassilios Kessoglidis, miejsce narodzin: Kokkinohori Kavalas, data narodzin: 12 listopada 1953 r.) jest jednym z najpopularniejszych greckich piosenkarzy folkowych i popowych. Urodził się w Kawali i pochodzi z Kokkinohori w Kawali. Ma dwóch braci, Damianosa i Anastasiosa. Gdy miał 10 lat, przyjechał z rodziną do Salonik. W 1969 roku, w wieku 16 lat, zadebiutował jako pieśniarz na scenie w klubie nocnym Refuge w Eyosmo w Salonikach. W tym samym czasie pracował jako mechanik samochodowy, które to zajęcie jest jego drugą wielką miłością po muzyce. Karierę zawodową rozpoczął w Salonikach. Otrzymał przydomek The Captain of the Capsule. Od 1980 roku wydał ponad 40 płyt, a od 1986 wszystkie jego albumy osiągają statusy płyt złotych lub platynowych. Przez te wszystkie lata koncertował w Europie, USA, Azji, Kanadzie i Australii, będąc entuzjastycznie przyjmowanym zarówno przez Greków, jak i obcokrajowców.

 

Dzisiaj przypada rocznica urodzin Eliny Konstantopoulou (1970), która przyszła na nasz świat w Atenach, otrzymując imiona Maria Elpida. Jest grecką piosenkarką aktywną w dyskografii w latach 1992-2002 i 2010. Jest znana z reprezentacji Grecji w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1995 roku. Elina została wybrana na rzecznika Grecji w Konkursie Eurowizji w Dublinie za sprawą utworu Prayer in Music autorstwa Nikosa Terzisa i z tekstem Antonisa Pappasa. Temat piosenki był pośrednio kwestią macedońską, bo od kilku już wcześniejszych lat Grecja wysłała na Eurowizję piosenki z tajnym przesłaniem politycznym. Chociaż Elina otrzymała wiele pozytywnych recenzji na temat swojej interpretacji w ojczyźnie, reszta Europy nie była przekonana, a udział zakończył się na 12. miejscu z 68. punktami. Piosenka była wizualizowana w Meteorze, z atmosferą mistycyzmu, która została wzmocniona przez obecność starożytnego greka w wokalu piosenki. Brała udział w wielu konkursach muzycznych i współpracowała ze znanymi nazwiskami greckiego przemysłu muzycznego, takimi jak Nikos Terzis i Giannis Karalis. Pewien sukces odniosła w latach dziewięćdziesiątych.

 

14. LISTOPADA

Grecka piosenkarka i autorka piosenek, Dimitra Galani, urodziła się 14. listopada 1952 r. w Atenach. Od dzieciństwa pobierała lekcje nauki gry na gitarze i teorii muzyki. Karierę rozpoczęła pod koniec lat sześćdziesiątych, w wieku 16 lat. Podczas wieloletniej kariery komponowała także dla innych wykonawców, pisała muzykę do kina, telewizji i teatru.

 

Yanni (Giannis Chrisomallis) jest kompozytorem i pianistą samoukiem. Urodził się 14. listopada 1954 r. w Kalamacie. Kiedy dorastał (1972), wyjechał do Minnesoty, aby studiować na Wydziale Psychologii na University of Minnesota, grając na fortepianie w Chameleon, znanym zespole rockendrollowym. Jego pierwszy album powstał w 1984 roku. Kolejne albumy Dare To Dream i My Time były nominowane do nagrody Grammy, a album Reflections Of Passion stał się platyną. Również w 1989 roku brytyjskie linie lotnicze British Airways wykorzystały kompozycję Yanniego, Aria, do swojej kampanii reklamowej. Pomimo tego, że sprzedał ponad sześć milionów egzemplarzy od połowy lat 80., jego kariera wzrosła jeszcze bardziej w marcu 1994 roku, kiedy na płycie został wydany koncert z 25. września 1993 pod tytułem Yanni in Concert: Live Acropolis, w którym uczestniczyło 2000 widzów.

 

Urodzona 14. listopada 1979 r. w Neo Heraklionie w Attyce Ralia Christidou publiczności Greckiej stała się znana w 2004 roku.

 

16. LISTOPADA

20. LISTOPADA

17. LISTOPADA

19. LISTOPADA

Uznana za jednego z najważniejszych wykonawców greckiej piosenki, Glykeria urodziła się w wiosce Aghio Pnevma 16. listopada 1953 roku. Od bardzo małego dziecka otrzymywała muzyczne inspiracje od swojej rodziny, w wyniku czego muzyka zakorzeniła się w niej już w bardzo młodym wieku. Jej ojciec i wujek grali amatorsko na bouzouki. Najpierw pojawiła się w 1974 roku w programie telewizyjnym,  a następnie jej pierwszy występ na greckiej scenie muzycznej miał miejsce w tym samym roku w tawernie Letto w Plaka.

 

Giorgos Mitsakis urodził się w Constantinopolu w 1921 roku. Przyjechał z rodziną do Kavali w 1935 roku, a później zostali w wiosce niedaleko Volos. Był greckim kompozytorem i autorem licznych piosenek w rembetiko i folku. Zmarł w Atenach, 17. listopada 1993 r. 

 

Christos (Takis) Soukas urodził się 17. listopada 1940 r. w Komotti. Jest znany głównie w Grecji i na Cyprze. Współczesny autor tekstów muzyki neo-folkowej, członek rodziny muzyki kontynentalnej Sukian (syn Fotisa Souka i kuzyn Vaggelisa , Vasilisa i Kostasa Soukasa ). Ma dwoje dzieci, Persę i Fotisa.

 

Stavros Papastavrou urodził się 19. listopada 1954 i wychował w Atenach. Od młodości  poświęcił się  muzyce, a zwłaszcza balladzie, grze na gitarze lub fortepianie, coverowaniem innych piosenek. Tworzył muzykę do wielu filmów dokumentalnych, do radia i seriali telewizyjnych, do wierszy książek z opowiadaniami, do dziecięcych płyt CD. W latach 2010 i 2011 redagował i prezentował program z greckimi i tureckimi piosenkami Hosgeldiniz... Will You Say Welcome. Poza działalnością muzyczną S. Papastavrou pracuje jako tłumacz dzieł literackich, tłumacząc z języka angielskiego, włoskiego i francuskiego.

 

Kostas Christos Kapnisis urodził się w Atenach 20. listopada 1920 roku. Jego rodzicami byli Christos Kapnisis i Afrodyta Laoutari. Jego ojciec, handlarz tkaninami, miał w swoim sklepie pianino, które było pierwszym bodźcem dla muzycznych zainteresowań małego Kostasa. Studiował grę na fortepianie w Greckim Konserwatorium. Od 1939 komponuje, a od 1941 roku wstąpił do ówczesnego Narodowego Instytutu Radiowego (dzisiejszy ERT). Kostas Kapnisis napisał muzykę do ponad 110 filmów, piosenek, filmów dokumentalnych i musicali. Członek Związku Kompozytorów Greckich , był także prezesem Panhellenic Music Association w latach 1965-1967 i wiceprezydentem Musical Federation 1966-1967. Zmarł 4. lipca 2007 roku w Metropolitan Hospital, gdzie trafił po latach problemów zdrowotnych.

 

Rita Sakellariou urodzona w Sitia na Krecie, 22. listopada 1934 r. Dzieciństwo spędziła w popularnej dzielnicy uchodźców Tabouria w Keratsini. Straciła ojca w wojnie domowej i została zmuszona do małżeństwa, w którym miała dwoje dzieci. Po raz pierwszy pojawiła się w Peramie, gdzie usłyszał ją Stelios Chrysinis i napisał dla niej  pierwsze piosenki. Później współpracowali z nią również Vassilis Tsitsanis i Giannis Papaioannou. W noc przed śmiercią poprosiła Laki Korre, by pomalowała jej paznokcie w prawej dłoni. Jak gdyby śmierć jej nie dotyczyła, jakby się jej nie bała. Jej ostatnie zdanie brzmiało: "Och, Lucky, a miałam tak wiele do zrobienia!" Opuściła życie 6. sierpnia 1999 roku, po długiej walce z chorobą.

 

Argyris Kounadis urodził się w Konstantynopolu w lutym 1924 r. Po przybyciu do Grecji studiował grę na fortepianie w Atenach, a następnie otrzymał stypendium od IKY w 1958 r., po czym wyjechał do Niemiec Zachodnich i kontynuował naukę w mieście Freiburg, gdzie z kolei otrzymał tytuł licencjata w orkiestrze. W 1961 r. z powodzeniem wziął udział w Międzynarodowym Konkursie Towarzystwa Muzyki Współczesnej w Kolonii. Dwa lata później został profesorem muzyki w Freiburg Music School. W 1967 wziął udział w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Hamburgu. W latach 1967-1973 wyreżyserował wszystkie programy Szkoły Viva Mousikas. Pisał wiele rodzajów muzyki klasycznej, takich jak muzyka kameralna, muzyka operowa, a także muzykę do teatru i kina (do ponad dziesięciu filmów) oraz kompozycję muzyczną wielu pieśni greckich z lat 70. i 80., aranżację dla chóru i orkiestry symfonicznej i inne. Większość prac A. Kounada, aż do 1980 roku, grano we wszystkich krajach Europy, m.in. Polsce, Rumunii, Jugosławii i oczywiście w Grecji, zarówno w Operze Narodowej, jak i w Ateńskiej Sali Koncertowej, a także w USA , Kanadzie, Argentynie, Brazylii, Japonii, Australii, Izraelu. Zmarł 22. listopada 2011 r.

 

22. LISTOPADA

Ioannis Kokonetsis urodził się 15. stycznia 1924 w Kato Korakiana na Korfu i rozpoczął karierę muzyczną w jednej z trzech największych orkiestr filharmonicznych na Korfu, Mantzaros Philharmonic Society, gdzie po raz pierwszy pojawił się w wieku 15 lat. Studiował muzykę w Narodowym konserwatorium ateńskim. Brał udział przez 35 kolejnych lat jako muzyk w Filharmonii Miasta Aten oraz pracował w Atenach w State Orchestra i Operze Narodowej. Jego obecność w muzycznych wydarzeniach w Atenach była znacząca, sądząc po hołdzie, jaki mu wygłoszono pod koniec lat 70., w programie telewizyjnym Stack of ERT. W ostatnich latach, z powodu problemów zdrowotnych, wycofał się z życia publicznego. Od 1996 roku jego występy z pozycji najbardziej honorowego dyrektora artystycznego Filharmonii były sporadyczne. W sobotę 8. listopada 2003 r. Ioannis Kokonetsis zmarł w wieku 79 lat w swoim domu w Agia Paraskevi w Attyce.


Brak nagrań na YouTube w wykonaniu samego Ioannisa.

Vasso Devetzi urodziła się w Salonikach 9. września 1925r. i była mistrzynią gry na  fortepianie w Grecji. Wychowywała się w zamożnej rodzinie. Ojciec był bowiem przemysłowcem z Fillipoupoli (Płowdiw) we Wschodniej Rumelii, a matka z pochodzenia szlachecianką z Naoussa w prefekturze Imathia. W dzieciństwie cieszyła się pełnym poparciem rodziców, aby kształcić się w kierunku greckiej muzyki. Jak powiedziała sama Vasso: "Urodziłam się, aby grać na pianinie; czułam, że nie mogę zrobić inaczej". Studiowała w konserwatorium muzycznym w Salonikach, jedynym państwowym konserwatorium w kraju, gdzie nawiązała silną przyjaźń z Marią Kalogeropoulou, znaną później jako Maria Callas. Ta silna i ciepła przyjaźń, pozostała do śmierci znanej divy. W 1949 roku zaczęła karierę muzyczną w Grecji, którą przerwała przez krótką, jak początkowo myślała, podróż do Francji w gościnę do Margherit Long, pianistki i uczennicy Maurice’a Ravela, aby wziąć udział w konkursie fortepianowym. Ten kontakt wystarczył, aby pani Long rozpoznała talent Vasso Devetzi i zaoferowała jej naukę w słynnej szkole, ale także udział jako członkini jury w organizowanych konkursach muzycznych. W Paryżu zdobywa uznanie i wsparcie ważnych muzyków, takich jak kompozytor Henri Sogue, krytyk René Dhynamel, Jacques Feverie i Zan Ruar, który był partnerem w jej życiu. W dniu 15. marca 1950r. pojawiła się w telewizji francuskiej jako członkini hołdu dla National Pugnification. Pod koniec lat pięćdziesiątych Vasso Devetzi przeprowadziła pierwszą trasę po Związku Radzieckim, współpracując z słynną Moskiewską Orkiestrą Kameralną Rudolpha Barsai. Tam spotyka Davida Dustracha, z którym nagrywa fortepianowy koncert Mozarta. Ich współpraca była również początkiem długiej przyjaźni. W marcu 1963 otrzymała Grand Prix za wykonanie dzieła francuskiego kompozytora Henri Sogue'a. W styczniu 1968r. Vasso Devetzi z powodzeniem wykonała trzeci koncert Beethovena w Moskwie, po którym stanęła na podium. Zwrócenie uwagi na grecką pianistę przyciągnęło Yevgenia Maravinsky’ego, wielką osobowość Związku Radzieckiego w dziedzinie muzyki i lidera Filharmonii Leningradzkiej. Pomimo faktu, że znany muzyk odmówił współpracy z solistą koncertów, Vasso Devetzi współpracowała z nim i brała udział w wielu trasach Filharmonii po Związku Radzieckim. Podczas swojej pierwszej trasy po Związku Radzieckim kontaktuje się z inną ważną osobą rosyjskiej muzyki, mistrzem wiolonczeli Mistylovem Rostropowiczem, z którym łączy się silną przyjaźnią oraz z którym współpracuje. Ciepłe rekomendacje Davida Oustraha i Rostropowicza stworzyły warunki dla Vasso Devetzi, aby rozpocząć swój pierwszy występ w Stanach Zjednoczonych. 19. sierpnia 1975 roku, na specjalnym wydarzeniu zorganizowanym przez Prezydenta Republiki, Konstantinosa Tsatsosa, otrzymała nagrodę za swój wkład w muzykę wraz z znaną wokalistką, Giną Bahaumer. Artystki z kolei zaproponowały, aby pieniądze z nagrody przeznaczyć dla uchodźców po tureckiej inwazji na Cypr. Jej pierwsza podróż do Paryża była katalizatorem rozwoju jej kariery. Od czasu wyjazdu z  Salonik przez 40 lat przebywała poza Grecją, ale regularnie odwiedzała rodzinne miasto. Ze względu na swoją karierę artystyczną w różnych krajach świata i jej apele w obcych językach, łatwo nauczyła się angielskiego, francuskiego, niemieckiego, rosyjskiego i włoskiego. Relacja Vasso Devetzi z grecką divą operową Marią Callas zbiegła się z artystycznym rozkwitem pierwszej i wokalnym rozwoju drugiej. Jednak ciepła przyjaźń, która rozwinęła się między nimi, pozostała bez zarzutu aż do śmierci Marii Callas, przy  której Vasso Devetzi była do ostatnich trudnych lat jej życia. Kiedy diva umiera w 1977r., to właśnie Devetzi przewiozła jej popioły z Paryża, a następnie w obecności ministra kultury Grecji rozsypała je na wody Morza Egejskiego. Po śmierci Callas, pianistka zmniejszyła ilość włanych występów, aby poświęcić się pamięci ukochanej przyjaciółki. W 1980 roku założyła wraz z wydawcą i przyjacielem obu artystek, Christosem Lambrakisem, a także z udziałem oczywiście innych osobistości z Grecji, Francji, Szwajcarii i Niemiec, międzynarodową instytucję "Maria Callas" z siedzibą w Szwajcarii. Głównym celem fundacji jest promocja pracy Marii Callas i ochrona jej pamięci. Vasso Devetzi zmarła w Paryżu 1. listopada 1987 roku. 

 

23. LISTOPADA

Pantelis Pantelidis urodził się 23. listopada 1983 r. i wychował w Nea Ionia w Attyce. Grał w piłkę przez siedem lat, jako napastnik i zdołał osiągnąć profesjonalny poziom, ale w wieku 17 lat jego lekarze stwierdzili, że cierpi na kardiomiopatię, więc zrezygnował z gry w piłkę nożną. Następnie  wstąpił do szkoły Marynarki Wojennej, gdzie pracował jako wykładowca. Po 10 latach spędzonych w marynarce wojennej postanowił spełnić swoje wielkie marzenie, aby zostać piosenkarzem, chociaż nie posiadał dyplomu i sam był samoukiem, sam nauczył się grać na gitarze, którą dał mu jego ojciec, ponieważ miał dobre oceny w szkole. Zaczął grać na gitarze w wieku 11 lat, w wieku 13 lat napisał swoje pierwsze piosenki, a w wieku 14-15 lat interpretował je na swej gitarze. Przez cztery lata śpiewał w małych ośrodkach podczas pracy w marynarce wojennej. Również samodzielnie nagrywał teledyski do piosenek, które sam napisał i zaaranżował na gitarę, a jego przyjaciele przesyłali je na youtube. W ten sposób stał się znany. W 2012 r. skontaktowałsię z kilkoma muzykami. Pantelis Pantelidis postanawia wtedy zrezygnować z marynarki wojennej, aby nadążyć za swoim marzeniem, które już zaczęło się urzeczywistniać. Jego pierwszym albumem był Alcoholic Nights. Twierdził, że jego piosenki pisane były przez zainspirowanie osobistymi doświadczeniami lub opowieściami o ludziach. Żywił wiele uczuć do matki, Ateny, dla której napisał również piosenkę z jej imieniem. Zawsze pojawiał się z gitarzystą Steliosem Mpiniarim i ze swoim przyjacielem, perkusistą  Dimitrisem Chorinosem. 31 października 2013 r. ukazał się jego drugi album Rainbow, w którym brakowało dwóch kolorów. Podczas swojej muzycznej kariery 48 piosenek nagrał studyjnie, z czego 6 zostało zaśpiewanych przez innych artystów, takich jak Paola, Giannis Ploutarchos, Eleni Chatzidou, Amaryllis i Irene Papadopoulou. Cztery miesiące po jego śmierci, ukazała się jedna z jego piosenek i 10 miesięcy kolejna, która nie była rejestrowana tak długo, jak długo żył. 18 lutego 2017 roku, rok po jego śmierci, ukazała się kolejna niewydana piosenka. 1. grudnia 2017 r. ukazała się kolejna piosenka Pantelidisa. Pantelis Pantelidis został zabity we wczesnych godzinach rannych 18. lutego 2016 r. W wypadku samochodowym na Vouliagmenis Avenue podczas jazdy Mercedesem. Po tym, jak technicy policji ulicznej uwolnili go z pojazdu, został przewieziony do szpitala ogólnego w Asklepeio w Vouli, gdzie zmarł. Jego pogrzeb odbył się w sobotę, 20. lutego, w kościele proroka Eliasza z Nea Ionia. Pantelides został pochowany na cmentarzu Metamorphosis. Trzy miesiące później testy toksykologiczne wykazały, że piosenkarz był pod wpływem dużej ilości alkoholu, oficjalny komunikat medyczny mówił o 2,72 promilach alkoholu we krwi. Pantelis Pantelides został nagrodzony 10. nagrodą MAD Music Awards w 2013 roku dla najlepszego debiutanta. W 2014 roku zwycięzca specjalnej nagrody MAD Greek. Podczas XX MAD Music Award 2015 otrzymał nagrodę Best Artist of Art or Folk Music oraz specjalną nagrodę MAD Greek. Dzięki głosowaniu publiczności podczas MAD Video Music Awards Pantelis zyskał tytuł Najlepszy Artysta roku 2016. Nagroda została wręczona braciom i przyjaciołom muzyka, wyrażając przy tym wdzięczność za muzykę, którą nas obdarzył podczas swojej zaledwie czteroletniej kariery. 

 

24. LISTOPADA

Antonios Delendas (1906) był lirycznym bardem greckiego melodramatu. Był siostrzeńcem arcybiskupa Korfu. Urodził się w Konstantynopolu, studiował skrzypce w Konserwatorium w Atenach. Później uczył się śpiewu u Kostisa Nikolaosa. Był członkiem Orkiestry Symfonicznej Konserwatorium pod dyrekcją Dimitrisa Mitropoulosa. Zmarł 24. listopada 1966 r. W Atenach.

 

25. LISTOPADA

Spyridon Ksyndas (Corfu, 8 czerwca 1812 r. - Ateny, 25 listopada 1896 r. był greckim kompozytorem i gitarzystą. Był jednym z twórców Ionian School of Classical Music i miał ważny wkład w nowoczesną grecką muzykę klasyczną i edukację muzyczną. Był uczniem, a później współpracownikiem Nicolasa Chalikopoulosa Mantzarosa (1795 - 1872), kompozytora hymnu narodowego, a także studiował w Neapolu. Po powrocie na Korfu założył wraz z Mantzarem Filharmoniczne Towarzystwo Korfu, w którym nauczał muzyki teoretycznej i kościelnej. Jego uczniem był Spyros Samaras i mówi się, że jest jego nieślubnym synem. Ksyndas napisał wiele utworów na gitarę, ale także inne utwory, pieśni, operę w libretto włoskim i greckim itp. i zajmował się muzyką wokalną. Opera (1867 w Teatrze San Giacomo na Korfu), wzbogacona folklorystycznymi elementami z jońskiej (i nie tylko) tradycji, ale także pełna intensywnej krytyki społecznej, jest pierwszym melodramatem napisanym przez greckiego kompozytora w greckim libretto, którego tekst został napisany przez Ioannisa Rinopoulosa. Grał w Atenach w 1888 roku w teatrze Boukouras. Sprawa rozwija się w epokowym środowisku Korfu w 1857 roku i opisuje problemy ludności wiejskiej, a także nieuczciwość polityków. Często Ksyndas koncertował w Grecji grając na gitarze, a w 1886 roku osiadł w Atenach, gdzie dokonał żywota jako ślepiec i nędzarz. Uważa się, że wiele jego utworów zaginęło podczas bombardowania Korfu podczas II wojny światowej.

 

Eleni Karaindrou urodziła się 25.XI.1941 roku w Wall of Dorida i po siedmiu latach przeniosła się z rodzicami do Aten. Jej ojciec był matematykiem i zaczął uczyć w szkole w Ambelokipi, a jej matka zmarła kilka miesięcy później (1948) podczas wojny secesyjnej. W tym samym czasie Eleni Karaindrou, w 1950 roku, rozpoczęła naukę gry na fortepianie w Greckim Konserwatorium. Studia w Konserwatorium ukończyła siedemnaście lat później, w 1967 roku. W tym samym czasie studiowała historię i archeologię na Uniwersytecie Kapodistrian w Atenach. W latach 1967-1975 studiowała orkiestrę i dyrygenturę w Schola Cantorum oraz etnomuzykologię w École Pratique des Hautes Etudes w Paryżu. Skomponowała wiele dzieł dla teatru i kina. Jest dobrze znana ze współpracy z Theodorosem Angelopoulosem, a także z reżyserem teatralnym Antonisem Antypasem. Jej utwory są rozpowszechniane na całym świecie przez niemiecką firmę ECM, a w Grecji przez artystyczną firmę Little Bear.

 

26. LISTOPADA

28. LISTOPADA

29. LISTOPADA

30. LISTOPADA

Dimitris Vraskos (7. czerwca 1931) był greckim muzykiem. Dorastał w Ioanninie, gdzie uczył się gry na skrzypcach u Olgi Metzou. Ukończył greckie konserwatorium w Atenach. Grał w Operze Narodowej w Orkiestrze Państwowej w Atenach . Był członkiem Orkiestry Symfonicznej ERT od 1984 do 1992 roku. Jako solista współpracował z Orchestrami ERT, KOA, KOTH, Experimental Orchestra. Zmarł w Atenach 26. listopada 2009 roku po udarze mózgu. 

Tutaj gra na skrzypcach w piosence Chatzidakisa, z którym wieloletnie współpracował.

Panos Gavalas urodzony w Vatrachonissi, 26. listopada 1926 roku. Jego ojciec pochodził z Folegandrosa, a matka z Ikarii. W dzieciństwie po raz pierwszy miał kontakt z muzyką w harcerstwie, gdzie grał na harmonijce. W czasie okupacji dołączył do ELAS. Był greckim piosenkarzem popowym, kompozytorem i muzykiem. Grał znane piosenki. Założył firmę Sonata. Zmarł 3. grudnia roku 1988. 

 

Maria Farantouri. Jest jedną z najważniejszych greckich śpiewaków o międzynarodowym prestiżu. Urodzona 28. listopada 1947 r. w Atenach. W trudnym dla Grecji i świata okresie, który wciąż mierzył ich rany podczas wojny i okupacji niemieckiej. Jej dzieciństwo nie było łatwe i beztroskie. Choroba Heinego-Medina, epidemia epoki która szczególnie dotknęła dzieci - nie pozostawiła jej nietykalną i poważnie ją niepokoiła do końca dzieciństwa. Urlop rodzicielski i kwarantanna - w tym z innymi dziećmi - przez sześć miesięcy w sanatorium  była bolesnym procesem dla zaledwie dwuletniej Marii, którą musiała przejść ponownie  jeszcze kilka lat później. Rodzice, ojciec Gerasimos z Kefalonii i matka Eleni z Kythira mieszkali w Nea Ionia. Stamtąd Maria wyniosła pierwsze wspomnienia, zdjęcia i dźwięki... Adolescencja przyniosła jednak pierwsze twórcze doświadczenia: jej udział w Chórze Towarzystwa Przyjaciół Greckiego Towarzystwa Muzycznego dał jej możliwość przekonania się, że piosenka będzie jej sposobem na życie. Celem SFEM było promowanie muzyki progresywnej - opartej na greckiej kulturze i tradycji - oraz stworzenie przedszkola dla młodych artystów. W tym środowisku Maria Farantouri stawiała pierwsze kroki muzyczne, a dzięki szczególnemu głosowi członka chóru szybko stała się solistką. Podczas ceremonii w 1963 roku Mikis Theodorakis wysłuchał własnej piosenki Kamoos. Młoda wokalistka wywarła na nim tak głębokie wrażenie, że pod koniec koncertu udał się za kulisy i powiedziała: "Czy wiesz, że urodziłaś się, by śpiewać moje piosenki?". "Wiem to", padła natychmiastowa odpowiedź szesnastoletniej Marii. Latem tego roku, kiedy opuściła szkołę na letnie wakacje, Maria była członkiem Theodorakis Group. Był rok 1965, kiedy Maria wykonała swoje pierwsze profesjonalne nagranie...

 

Stathis Angelopoulos, grecki piosenkarz popowy pochodzenia cygańskiego został urodzony 29. listopada 1965 r. w Atenach. Jest synem słynnego piosenkarza Manolisa Angelopoulosa, a także piosenkarki Anny Vassiliou. Zaczął śpiewać profesjonalnie w 1983 roku, a jego pierwszy album ukazał się trzy lata później.

 

Giannis Karabessinis urodził się 29. listopada 1931 r. - 15 lutego 2011 r. ) był greckim autorem piosenek i wirtuozem buzuki. Był żonaty z Mary Marande, z którą później się rozwiódł.

Vlassis Mponatsos był synem sędziego i nauczyciela fortepianu, z Xylokastro, w Koryncie. Miał starszego brata Takisa Mponatsosa, który urodził się w 1944 roku. Gdzieś w połowie lat sześćdziesiątych, jako nastolatek, założył zespół Loubok. W latach 1969-1972 był członkiem zespołu muzycznego Peloma Boki. W 1996 r. ożenił się z Marthą Koutoumanou, a rok później urodziła się im córka, Zenia. Zmarł w wieku 54 lat 14 października 2004. Zgodnie z oficjalnym komunikatem medycznym jego śmierć spowodowana była obturacyjnym zapaleniem krtani, chociaż podobno była spowodowana przedawkowaniem leków.

 

Giannis Spathas (30. listopada 1950) jest greckim gitarzystą, założycielem zespołu Socrates Drank the Conium (lub po prostu Sokrates). Uważany jest za jednego z najważniejszych greckich gitarzystów, grających na gitarze elektrycznej. Twierdzi, że największy wpływ wywarli nań Jimmy Hendrix i Tasos Halkias. Przynajmniej w sezonie Socratesa (1969-1983), gra Spathasa na gitarze elektrycznej została porównana do Deep Purple Ritchiego Blackmore'a. Uważany jest za jednego z najważniejszych gitarzystów greckiej sceny rocka od końca lat 60. do połowy lat 70. 

 

Sotos Vasiliadis, urodził się 5. kwietnia 1905 r. w Salonikach, tamże w 1920 r. rozpoczął naukę gry na skrzypcach i teorii w Państwowym Konserwatorium. W 1929 r. rozpoczął studia nad fugą, orkiestrą i kompozycją w tymże konserwatorium. Następnie odwieszał sceny w Austrii, Włoszech i Francji, po czym powrócił do Grecji i został dyrektorem Narodowego Konserwatorium w Salonikach. Tam uczył gry na skrzypcach i teorii, a także został dyrektorem Chóru Mieszanego w Salonikach i Męskiego Chóru Kolei. Od 1941 roku rozpoczął współpracę z Operą Narodową i prowadził kilka znanych dzieł, a w latach 1988-1990 był przewodniczącym Komitetu Artystycznego. W latach 1948-1950 działał na Cyprze, prowadząc Liceum Muzyczne i zakładając chóry. Zmarł w Atenach 30. listopada 1990 r. Jego kompozycje powstawały w wyniku łączenia muzyki antycznej greckiej, bizantyńskiej i ludowej. Został nagrodzony dla wielu z nich zarówno w kraju, jak i za granicą.