MUZYKA GRECKA

1. Lutego

Eleonora Zouganeli urodziła się 1 lutego 1983, w Atenach. Jest grecką piosenkarką, córką Giannisa Zouganelisa, autora tekstów i aktora oraz  Isidory Sideris. Od najmłodszych lat brała udział w dziecięcych spektaklach teatralnych, a także jako piosenkarka w wytwórniach muzycznych z piosenkami dla dzieci. Jej pierwszym profesjonalnym krokiem w dziedzinie śpiewu był udział w drugim przesłuchaniu młodych artystów z Little Beast Paraskeva Karasoulos i była jednym z sześciu wykonawców spośród 350. Jej występy na żywo zaczęły się od współpracy Giorgosem Ntalarasem. W latach 2008-2009 wydała swój pierwszy platynowy album zatytułowany Ela.

3. Lutego

Vassilis Skoulas urodził się w Anogii na Krecie, 3 lutego 1946 r. w rodzinie z wieloletnią tradycją muzyczną. Zaczął uczyć się gry na lirze w wieku 7 lat i w wieku 16 lat udało mu się znaleźć się wśród pierwszych tekściarzy i piosenkarzy z Krety. Grał i śpiewał w wielu udanych występach artystycznych, społecznych i kulturalnych w Ameryce, Kanadzie, Australii i Niemczech, dla greckiej diaspory, a zwłaszcza Kreteńczyków. Jego pierwsza płyta została nagrana w 1965 roku, na której zawarte były koncerty z Thanasisem Staurakakisem i Nikosem Ksylourisem, a następnie jego pierwsza solowa płyta w 1969 roku. Jednak Vassilis Skoulas nagrał swoją najważniejszą płytę i rozpoczął współpracę z artystami z Grecji dopiero począwszy od roku od 1980. W latach 1981-85 wykonał serię spektakli w Atenach w Teatrze Park.

Thanos Anestopoulos był greckim piosenkarzem, kompozytorem i autorem tekstów, który stał się znany dzięki udziałowi w zespole rockowym Diafanas Krina, którego był także założycielem. Urodził się w Aleksandropolis 3 lutego 1967 r., a zmarł 3 września 2016 r. na raka. Informacje na temat swojej chprpby przekazał światu sam za pośrednictwem  portalu społecznościowego Facebook w 2015 roku.

4. Lutego

Giannis Ksenakis urodził się 29 maja 1922, zmarł natomiast 4 lutego 2001 r. Był jednym z najważniejszych greckich kompozytorów i architektów XX wieku, znanym na całym świecie jako Iannis Xenakis. Pionierskie metody syntetyczne, które opracował, skorelowały muzykę i architekturę z matematyką i fizyką, wykorzystując modele z teorii mnogości, teorii prawdopodobieństwa, termodynamiki, Golden Cut, sekwencji Fibonacciego i tak dalej. Jednocześnie jego filozoficzne idee muzyczne stanowiły klucz do jedności filozofii, nauki i sztuki, przyczyniając się do ogólnej refleksji nad kryzysem współczesnej muzyki europejskiej lat 50. i 60. Jego idee sąsiadowały z komunistycznymi ideałami.

5. Lutego

Aris Christofellis jest greckim kontratenorem. Urodził się w Atenach 5 lutego 1960 roku. Studiował grę na fortepianie i śpiew w Konserwatorium w Atenach, a następnie w École Normale de Musique w Paryżu. Zadebiutował w "Musical May" Bordeaux w 1984 roku. W 1985 śpiewał Mozarta w Cannes podczas koncertu otwierającego MIDEM Classique, gdzie został entuzjastycznie przyjęty zarówno przez publiczność, jak i krytyków. Jego repertuar rozciąga się od renesansu do muzyki współczesnej, ale koncentruje się na włoskiej operze z XVIII wieku. Zakres jego głosu jest zjawiskiem globalnym. Został nawet opisany jako "akrobata głosu". Jego doskonała technika i elastyczność wokalna sprawiły, że stał się idealnym wykonawcą ról kastratów. Nagrał wiele płyt i współpracował z wieloma wybitnymi współczesnymi kompozytorami, takimi jak Giorgos Koumendakis, Nikos Kypourgos, Lena Platonos i inni. Uczy również śpiewu w Grecji i za granicą.

 

Alexia Vassiliou urodziła się 5 lutego 1964 r. w Famagusta, znana również jako Alexia, jest cypryjską piosenkarką, kompozytorką, tekściarką, aktywistką, ze szczególnym uwzględnieniem muzyki jazzowej, ale także ogólnie wokalnej improwizacji, z wieloma złotymi i platynowymi nagraniami, karierę i wielkie sukcesy rozpoczynała w latach 80. i 90. i trwają one do dziś. Wielu porównywało Alexię do kameleona w muzyce, odkąd mogła i może z łatwością przechodzić z jednego gatunku muzycznego do drugiego: od jazzu do popu, od gospel (czarna muzyka chrześcijańska) do folku i od eksperymentalnej / awangardy do filmów klasycznych orkiestry, kwartety jazzowe, fortepian, tylko głos (a capella). Dwukrotnie uczestniczyła w Konkursie Piosenki Eurowizji, reprezentując Cypr. W 1982 roku studiowała na Uniwersytecie w Bostonie, gdzie studiowała muzykę jazzową, Berklee College of Music, którą ukończyła w 1985 roku. Jej pierwszy singiel w Ameryce trafił do Top 100 Ameryka. W ostatnich latach mieszka i pracuje w Los Angeles. 1981 - Pierwsze pojawienie się Alexii w Konkursie Piosenki Eurowizji w bardzo młodym wieku, jako członek zespołu Island, któremu udało mu się zdobyć szóste miejsce z piosenką Monika w muzyce Doros Georgiadis i tekstami Staurosa Siderasa. 1981 - 1985 Studia w Boston's College, z profesorem Garym Burtonem, światowej sławy skrzypkiem. W czasie studiów była członkiem chóru gospel. Później przeniósł się do Nowego Jorku i brał udział w różnych grupach muzycznych, grając na żywo. Jest aktywną członkinią 5 zespołów i śpiewa w kwartetach jazzowych, ale także w zespołach popowych i rockowych. Stopniowo staje się głównym głosem w czterech zespołach jazzowych i fusion. Jednym z nich był Axiom. Wraz ze swoimi zespołami Alexia pojawia się na Manhattanie i współpracuje z zespołami Freddy'ego Jacksona i Black Diamond Roberta Flak. W tym samym czasie, na jednym z jej koncertów w klubie na Manhattanie, miała okazję poznać Lionela Hamptona i Wayne'a Shortera, którzy przyszli jej posłuchać. 1987 - bierze udział w Konkursie Piosenki Eurowizji, reprezentując Cypr piosenkami "White Black" i zdobywając 7 miejsce. Piosenka przekracza 250 000 sprzedaży w krajach skandynawskich i to jest główny powód, dla którego Alexia przenosi się do Grecji i tworzy swój pierwszy solowy album pod tytułem Alexia. Oczywiście jej kariera i pasmo sukcesów trwają do chwili obecnej.

 

Dionysis Makris urodził się w Salonikach. Stał się znany z greckiego kanału telewizyjnego Alpha TV. W 2006 roku wydał swój pierwszy album. Później brał udział w duecie ze swoją koleżanką Kelly Kelekidou. W 2007 roku był kandydatem w kategorii najlepiej grającego artysty w Arion Music Awards, który ostatecznie wygrała Tamta.

Jenny Vanou była grecką piosenkarką, która swoim charakterystycznym głosem od kilkudziesięciu lat wyróżniała się w pieśniach lekkich i ludowych. Urodziła się 10 lutego 1939 r. w Atenach. Naprawdę nazywała się Eugenia Vrachnou, którą zmieniła, aby jej ojciec nie rozpoznał jej, ponieważ była w opozycji do jego decyzji o podjęciu przez nią kariery muzycznej. Jej rodzice się rozwiedli, ponieważ jej matka porzuciła ojca. Dlatego nie wolno jej było widywać się z córką. Ważną rolę w życiu Jenny Vanou odgrywała jej babcia. Początkowo zamierzała studiować w Szkole Fizyczno-Matematycznej, ale po jej znajomości z kompozytorką Mimis Plessas, którą uważała za swojego mentora, zdała egzamin w Narodowym Instytucie Radiowym. Karierę zawodową rozpoczęła w 1959 roku jako lekka wokalistka radiostacji ERT. Po raz pierwszy zaśpiewała przed publicznością w 1964 roku, podczas festiwalu w Salonikach, gdzie zdobyła pierwszą nagrodę. Wkrótce stała się piosenkarką lekkiej (ludowej) piosenki i interpretowała duety głównie z Giannisem Vogiatzisem. Jej muzyka została zaprezentowana także w  Hiszpanii, Polsce i byłym Związku Radzieckim. W ostatnich latach życia była z dala od dyskografii. W sierpniu 2013 r. przeszła operację szyui, w celu usunuięcia guz. Na początku 2014 roku ponownie stanęła w obliczu poważnych problemów zdrowotnych z powodu przerzutów nowotworowych. W dniu 5 lutego 2014 r. wydała ostatnie tchnienie w szpitalu Metaksa w Pireusie, gdzie była hospitalizowana.

 

6. Lutego

8. Lutego

9. Lutego

13. Lutego

Kostas Karalis (prawdziwe nazwisko: Kostas Karagiannopoulos) jest greckim muzykiem i piosenkarzem. Jego siostra, Elpida, również jest piosenkarką. Kostas urodził się w Spercheada 6 lutego 1947 r. Jest samoukiem i grał w zespole Takisa Charitou, w orkiestrze Lauranos, a później współpracował z takimi artystami jak Grigoris Bithikotsis, Charis Aleksiou i Giorgos Ntalaras. Najbardziej popularny był w latach siedemdziesiątych XX wieku.

Doukissa Fotaras urodziła się w Piraeusie, 8 lutego 1941 r. Była grecką piosenkarką i aktorką. Od najmłodszych lat zajmowała się najpierw tańcem, a potem piosenką. Przez krótki okres pracowała także w kinie i wystąpiła w kilku filmach z udziałem Tolisa Voskopoulosa. Była dwukrotnie zamężna i urodziła dwóch synów. Zmarła 30 września 2010 r. po długiej walce z rakiem.

Nikos Ksylouris znany jest również jako Psaronikos z przydomkiem Archangelos of Crete, był greckim muzykiem i piosenkarzem. Urodził się w 1936 roku, 7 lipca, w górskiej miejscowości Anogia na Krecie, w rodzinie o muzycznej tradycji i wielu lirystach. W ciągu pięciu lat, kiedy Niemcy spalili jego wioskę, został wraz z resztą mieszkańców eksmitowany z rodzinnego miejsca zamieszkania i wraz z innymi jej mieszkańcami został przeniesiony do wioski w prowincji Mylopotam, gdzie pozostał aż do wyzwolenia Krety. Jego bracia to znani muzycy kreteńskiej muzyki, Antonis Ksylouris (Psarantonis) i Giannis Ksylouris (Psarogiannis). W młodym wieku, z pomocą swojego nauczyciela, udało mu się przekonać ojca, aby kupił mu pierwszą lirę, po czym szybko zaczął grać na weselach i festiwalach. W wieku 17 lat postanowił przenieść się do Heraklionu, gdzie dostał pracę w nocnym klubie Castro. Ale rzeczy nie były takie, jakich się ich spodziewał, ponieważ zderzył się z modą na europejską muzykę, która była czymś zupełnie obcym dla niego. Jego dochody ledwo mogły go utrzymać i przetrwać trudne czasy. Jego znajomość z Ouranią Melabianaki doprowadziła do ich małżeństwa w dniu 21 maja 1958 r., a we wrześniu przenieśli się z powrotem do Heraklionu na Krecie. Stopniowo Kreteńczycy zaczęli go wspierać i organizować uczty, aby słuchać jego gry. Zaczął być więc znany i w listopadzie 1958 roku nagrał swój pierwszy album. Album ten był  uwielbiany przez publiczność, więc Nikos nagraływał kolejne albumy. W 1960 r. urodził się jego syn Giorgos (zabity w samochodzie w 2015 r.), a w 1966 r. córka Renios. W roku narodzin córki zdobył pierwszą nagrodę na festiwalu muzycznym w San Remo, grając na lirze. W 1969 roku z wielkim sukcesem nagrał płytę Anfantou, a kilka miesięcy później ponownie pojawił się w Athens Music Center. Sytuacja jednak dojrzewała, a ludzie wspierali go bardziej. Wrócił więc do Aten. Tam poznał poetę i reżysera, Henry’ego Thalassinosa, który zdecydował się przedstawić go Giannisowi Markopoulosowi, z którym rozpoczął błyskotliwą współpracę. W szczytowej fazie kariery Nikosa Ksylourisa zdiagnozowano u niego raka, a dokładniej guz w płucach z przerzutami do mózgu. Po długich zmaganiach z chorobą i wielu operacjach odszedł z tego świata w Pireusie 8 lutego 1980 roku, w wieku zaledwie 43 lat. Jego głos i etos oznaczały lata junty, opór wobec niej i wczesne lata po zakończeniu konfliktu. Został pochowany na pierwszym cmentarzu w Atenach.

Tonis Georgiou urodzony w Thessalonikach w roku 1914 był greckim profesorem fortepianu w National Conservatory in Athens w latach 70. XX wieku. Studiował grę na fortepianie w Austrii w Konserwatorium Wiedeńskim w klasie wielkiego pianisty Emila von Sauera. Przed powrotem do Grecji wydał dwa albumy: Karnawał Roberta Schumana i Dwa koncerty fortepianowe Franza Liszta. Oprócz działalności pedagogicznej w Grecji akompaniował śpiewakom przy fortepianie i był doradcą muzycznym sceny lirycznej. Zajmował się także dziełami Mozarta. Tonis Georgiou podróżował do Skopelos, gdzie kupił ziemię we wczesnych latach 60. Zmarł 8 lutego 2002 r. Jego syn, Apostolos Georgiou, malarz, nadal mieszka w Skopelos i wykłada na Uniwersytecie w Tesalii w Volos.

 

Katerina Stanisis to grecka piosenkarka folkowa. Urodzona 9 lutego 1957 r. w Naoussa. W wieku siedmiu lat wraz z rodziną z powodu ubóstwa i bezrobocia w latach 60. wyemigrowała do Niemiec, gdzie pracowała w fabrykach i restauracjach. W wieku szesnastu lat po raz pierwszy poszła do nocnego klubie Maxim w Niemczech, gdzie spotkała znanego agenta Nicholsona, który namawiał ją do powrotu do Grecji i profesjonalnym zajęciem się muzyką. W 1974 r. wróciła z rodziną do Grecji, gdzie wkrótce rozpoczęła pierwszą profesjonalną współpracę w nocnym klubie Mocambo w Larissie, gdzie śpiewała przez trzy sezony z Paschalisem Terzisem. W 1976 roku rozpoczęła współpracę z popularną piosenkarką Ritą Sakellariou. W 1982 roku, podczas występu w nocnym klubie Karousakis z Vicky Moscholiou, Litsą Diamanti i Kostasem Karousakisem, dyrygent orkiestry i kompozytor wielkiego sukcesu Takis Mousafiris przynoszą jej pierwszy sukces, piosenkę Mystic Love, zawartą w jej homonimicznym pierwszym albumie, który stał się złotem z ponad 88 000 kopiami. W 1983 roku współpracowała z Giorgosem Ntalarasem podczas serii koncertów w Teatrze Orpheus, na Stadionie Olimpijskim, w dużych i prowincjonalnych zagranicznych miastach. Ich współpraca została nagrana, a utwór Tragoudi mou przekroczył 700 000 sprzedaży, stał się multiplatyną i do tej pory jest najbardziej komercyjnym albumem z koncertów na żywo. Pisarz, Kostas Zouraris, określił ją  mianem kapłanki pieśni ludowej. Występowała jako piosenkarka w filmach greckiego kina i serialach telewizyjnych. Zagrała w dwóch promocjach dla znanej sieci sklepów JUMBO. Brała udział jako gość w programie telewizyjnym ANT1 Dancing with the stars. Poślubiła syna Rity Sakellariou, Takisa Themelisa, z którym jest od kilkunastu lat. Jej małżeństwo było naznaczone gwałtownym zachowaniem męża, które potępiła po latach. Jej relacje z Ritą Sakellariou zostały przywrócone na krótko przed śmiercią teściowej. 

Kostas Paschalis był barytonem opery, znanym na całym świecie. Należał on do pokolenia greckich wykonawców lirycznego teatru narodzonego w okresie międzywojennym i obejmował Marię Callas, Nikosa Zachariou, Elenę Soulioti i innych. Kostas Paschalis urodził się w Livadii 1 września 1929 r. Dorastał w Atenach, gdzie jego ojciec Euaggelos prowadził maślarnię. Zaangażował się w muzykę dzięki księgowemu firmy, który słuchał dzieciaka śpiewającego w sklepie, po czym zaangażował go w chórze Metropolis. Jego muzyczne studia zaczęły się od fortepianu w Konserwatorium w Atenach z ambicją zostania dyrygentem. Ostatecznie jednak wybrał śpiew, a w 1951 roku zadebiutował jako Rigoletto w Operze Narodowej, zastępując bohatera, barytona Euaggelosa Magliberę, który zachorował. Pozostał w ELS przez kolejne siedem lat, śpiewając wszystkie swoje role w języku greckim, stosownie do zwyczajów tamtych czasów. Jesienią 1958 roku po raz pierwszy pojawił się w austriackiej stolicy jako Renato w Disguised Dance. Jak później powiedział, ponieważ nigdy nie śpiewał w obcym języku, studiował rolę sam w piwnicy, aby nauczyć się, aby w żadnym momencie nie popełnić błędu w tym, czego nie umiał. Herbert von Karajan, ówczesny dyrektor artystyczny, zaproponował mu kontrakt ze sceną wiedeńską, z którą współpracował przez 25 lat, dając 650 występów, zwłaszcza w operach Giuseppe Verdiego. Wraz z Wiedeńską Operą Narodową współpracował ze Scalą w Mediolanie, New York Metropolitan Operą, London Covent Garden, operami w Rzymie, Monachium, Berlinie, Paryżu i innymi. Po odejściu na emeryturę osiadł na stałe w Grecji, zajmując się nauczaniem. W latach 1988-1990 pełnił także funkcję dyrektora artystycznego Greckiej Opery Narodowej. Zmarł w Atenach w dniu 9 lutego 2007 roku, w wieku 77 lat. Był żonaty z rumuńską Highlander Mariną Krilovic i miał dwoje dzieci, Konstantyna (1974) i Aleksandrę (1976).

15. Lutego

18. Lutego

Theodoros Polykandriotis urodził się w Atenach w 1923; zmarł tamże 12 lutego 2004 r. Był greckim kompozytorem. Był twórcą kilkudziesięciu popularnych przebojów. Dorastał w Agia Varvara, ale od 1954 r. mieszkał w Egaleo. Karierę rozpoczął w 1943 roku. Śpiewał w kilku ośrodkach. Współpracował z ważnymi śpiewakami ludowymi, w tym Giotą Lydią, Petrosem Anagnostakisem i Manolisem Aggelopoulosem.

Mpampis Tsetinis był greckim piosenkarzem z Macedonii, który jest uważany za jednego z najbardziej autentycznych i reprezentatywnych przedstawicieli pieśni ludowej. Urodził się w Dramie 15 lutego 1941 r. i mieszkał w Salonikach do początku lat sześćdziesiątych. Nagrał około 200 piosenek i pojawił się w klubach nawet w ostatnich latach swojej kariery. W ostatnich latach cierpiał na problemy zdrowotne. W 2005 roku wykonał koncert dla finansowej pomocy pacjentowi Chetyńskiemu. Zmarł 29 września 2007 r. w wieku 66 lat i został pochowany na cmentarzu Vyrony.

Giannis Apostolidis znany jako Giannis Floriniotis, jest greckim piosenkarzem urodzonym 15 lutego 1947 r. we Florinie. Zaczął śpiewać w wieku 14 lat. Później śpiewał w Salonikach przy wielkich sławach, takich jak Markos Vamvakaris, Giannis Papaioannou, Giorgos Loukas, Prodromos Tsousousakis, Theodoros Polykandriotis i Rita Sakellariou. W latach 1970-71 po raz pierwszy przybył do Aten. Pracuje w różnych ośrodkach, śpiewając, tańcząc i ubierając się ekscentrycznie. Tam, gdzie się pokazuje, odnosi duże sukcesy, ale jest także kontrowersyjny. W dyskografii, po raz pierwszy pojawił się z albumem, który natychmiast staje się złotem.

Mpampis Markakis urodzony w roku 1933 był greckim piosenkarzem i kompozytorem folkowym. Jego prawdziwe nazwisko brzmiało Markos Baltopoulos. Znany był z  kompozycji własnych i Mpampi Bakali od połowy lat 60. W tym samym czasie pojawił się w dyskografii jako kompozytor pod swoim prawdziwym nazwiskiem. Przez długi okres (1973-1985) mieszkał z rodziną w Kanadzie. W ostatnich latach życia mieszkał w Salonikach. Tam też zmarł 15 lutego 2003 roku.

Giannis Karabessinis (29 listopada 1931 r. - 15 lutego 2011 r.) był greckim autorem piosenek i genialnym buzukistą. Był żonaty z Mary Marande, z którą później się rozwiódł.

Souli Sampach - prawdziwe nazwisko Anastasia Christodoulou, urodzona w Aleksandrii 16 lutego jest piosenkarką i aktorką. Jej ojciec pochodził z Polemi Pafos, a jej matka z Chios. W latach sześćdziesiątych przyjechała do Aten i zaczęła śpiewać w słynnym centrum. Występowała także w telewizji i teatrze w dużych przedstawieniach i inspekcjach oraz na dużym ekranie. Była żoną aktora Dimitrisa Nikolaidisa. Mieszka w Atenach.

Makis Christodoulopoulos urodzony 16 lutego 1948 r. w Amaliadzie  jest greckim piosenkarzem i muzykiem pochodzenia cygańskiego. Od małego uczył się grać na gitarze i klarnecie, i zaczął śpiewać. Nigdy nie ukrywał swego cygańskiego pochodzenia, nie był też zawstydzony, gdy mówił, że jest Cyganem. Zaczął śpiewać pieśni ludowe w ośrodkach i festiwalach, gdzie odkrył go Vassilis Saleas i zabrał go ze sobą. Wspólnie nagrali sporo piosenek. W 1984 roku artysta współpracował z Dionysisem Savvopoulosem. Christodoulopoulos śpiewał pieśni Apostolosa Kaldarasa, Vasilisa Saleasa, Giannisa Pariosa, Steliosa Perpiniadisa, Takisa Soukasa, Theodorosa Kambouridesa, a także napisał piosenki dla Glykerii, Nikosa Papazoglou i Vasilisa Margaritisa. 

 

16. Lutego

20. Lutego

21. Lutego

23. Lutego

24. Lutego

Antonis Tourkogiogoris (18 lutego 1951) to grecki muzyk rockowy. Najpierw został basistą i piosenkarzem Socrates Drank the Conium. Później rozpoczął solową karierę. W 2007 roku wydał swoją autobiograficzną książkę The Group (I omada, grupa). Jego bratem jest gitarzysta Akis Tourkogiogoris. 

Panos Kalidis urodził się 18 lutego 1978 r. w Nea Sevastia, w Dramie. Od najmłodszych lat kochał muzykę, a podczas odtwarzania śpiewał tradycyjne i pontyjskie utwory. Panos Kalidis rozpoczął karierę w nocnych klubach Drama i Ksanthi, a także w znanych sklepach w północnej Grecji. Kontynuował swoją współpracę w Salonikach, gdzie szybko stał się popularnym artystą. Od 2010 roku rozpoczął współpracę z Foivosem.

Pantelis Pantelidis urodził się 23. listopada 1983 r. i wychował w Nea Ionia w Attyce. Grał w piłkę przez siedem lat, jako napastnik i zdołał osiągnąć profesjonalny poziom, ale w wieku 17 lat jego lekarze stwierdzili, że cierpi na kardiomiopatię, więc zrezygnował z gry w piłkę nożną. Następnie  wstąpił do szkoły Marynarki Wojennej, gdzie pracował jako wykładowca. Po 10 latach spędzonych w marynarce wojennej postanowił spełnić swoje wielkie marzenie, aby zostać piosenkarzem, chociaż nie posiadał dyplomu i sam był samoukiem, sam nauczył się grać na gitarze, którą dał mu jego ojciec, ponieważ miał dobre oceny w szkole. Zaczął grać na gitarze w wieku 11 lat, w wieku 13 lat napisał swoje pierwsze piosenki, a w wieku 14-15 lat interpretował je na swej gitarze. Przez cztery lata śpiewał w małych ośrodkach podczas pracy w marynarce wojennej. Również samodzielnie nagrywał teledyski do piosenek, które sam napisał i zaaranżował na gitarę, a jego przyjaciele przesyłali je na youtube. W ten sposób stał się znany. W 2012 r. skontaktowałsię z kilkoma muzykami. Pantelis Pantelidis postanawia wtedy zrezygnować z marynarki wojennej, aby nadążyć za swoim marzeniem, które już zaczęło się urzeczywistniać. Jego pierwszym albumem był Alcoholic Nights. Twierdził, że jego piosenki pisane były przez zainspirowanie osobistymi doświadczeniami lub opowieściami o ludziach. Żywił wiele uczuć do matki, Ateny, dla której napisał również piosenkę z jej imieniem. Zawsze pojawiał się z gitarzystą Steliosem Mpiniarim i ze swoim przyjacielem, perkusistą  Dimitrisem Chorinosem. 31 października 2013 r. ukazał się jego drugi album Rainbow, w którym brakowało dwóch kolorów. Podczas swojej muzycznej kariery 48 piosenek nagrał studyjnie, z czego 6 zostało zaśpiewanych przez innych artystów, takich jak Paola, Giannis Ploutarchos, Eleni Chatzidou, Amaryllis i Irene Papadopoulou. Cztery miesiące po jego śmierci, ukazała się jedna z jego piosenek i 10 miesięcy kolejna, która nie była rejestrowana tak długo, jak długo żył. 18 lutego 2017 roku, rok po jego śmierci, ukazała się kolejna niewydana piosenka. 1. grudnia 2017 r. ukazała się kolejna piosenka Pantelidisa. Pantelis Pantelidis został zabity we wczesnych godzinach rannych 18. lutego 2016 r. W wypadku samochodowym na Vouliagmenis Avenue podczas jazdy Mercedesem. Po tym, jak technicy policji ulicznej uwolnili go z pojazdu, został przewieziony do szpitala ogólnego w Asklepeio w Vouli, gdzie zmarł. Jego pogrzeb odbył się w sobotę, 20. lutego, w kościele proroka Eliasza z Nea Ionia. Pantelides został pochowany na cmentarzu Metamorphosis. Trzy miesiące później testy toksykologiczne wykazały, że piosenkarz był pod wpływem dużej ilości alkoholu, oficjalny komunikat medyczny mówił o 2,72 promilach alkoholu we krwi. Pantelis Pantelides został nagrodzony 10. nagrodą MAD Music Awards w 2013 roku dla najlepszego debiutanta. W 2014 roku zwycięzca specjalnej nagrody MAD Greek. Podczas XX MAD Music Award 2015 otrzymał nagrodę Best Artist of Art or Folk Music oraz specjalną nagrodę MAD Greek. Dzięki głosowaniu publiczności podczas MAD Video Music Awards Pantelis zyskał tytuł Najlepszy Artysta roku 2016. Nagroda została wręczona braciom i przyjaciołom muzyka, wyrażając przy tym wdzięczność za muzykę, którą nas obdarzył podczas swojej zaledwie czteroletniej kariery. 

 

Fotis Polymeris urodził się w Patras 20 lutego 1920 roku. Jego prawdziwe imię brzmi Fotios Palimeris. W 1935 roku wydał swój pierwszy album po wygranych konkursach piosenki w tym sezonie. Należał do świetnej wytwórni płytowej, nagrywając ponad 200 piosenek i jest uważany za jednego z najlepszych śpiewaków lekkiej piosenki, pisząc teksty i muzykę do ponad setki utworów. Współpracował ze wszystkimi świetnymi twórcami i piosenkarzami swoich czasów, akimi jak Tsitsanis, Mitsakis, Papaioannou, Vamvakaris i innymi. Jego piosenki były wykorzystywane w filmach kina greckiego. W 2004 roku napisał także swoją autobiografię. Zmarł 28 maja 2013 roku, w wieku 93 lat.

 

Argyris Kounadis urodził się w Konstantynopolu w lutym 1924 r. Po przybyciu do Grecji studiował grę na fortepianie w Atenach, a następnie otrzymał stypendium od IKY w 1958 r., po czym wyjechał do Niemiec Zachodnich i kontynuował naukę w mieście Freiburg, gdzie z kolei otrzymał tytuł licencjata w orkiestrze. W 1961 r. z powodzeniem wziął udział w Międzynarodowym Konkursie Towarzystwa Muzyki Współczesnej w Kolonii. Dwa lata później został profesorem muzyki w Freiburg Music School. W 1967 wziął udział w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Hamburgu. W latach 1967-1973 wyreżyserował wszystkie programy Szkoły Viva Mousikas. Pisał wiele rodzajów muzyki klasycznej, takich jak muzyka kameralna, muzyka operowa, a także muzykę do teatru i kina (do ponad dziesięciu filmów) oraz kompozycję muzyczną wielu pieśni greckich z lat 70. i 80., aranżację dla chóru i orkiestry symfonicznej i inne. Większość prac A. Kounadisa, aż do 1980 roku, grano we wszystkich krajach Europy, m.in. Polsce, Rumunii, Jugosławii i oczywiście w Grecji, zarówno w Operze Narodowej, jak i w Ateńskiej Sali Koncertowej, a także w USA , Kanadzie, Argentynie, Brazylii, Japonii, Australii, Izraelu. Zmarł 22. listopada 2011 r.

Kostas Makedonas (prawdziwe nazwisko: Konstantinos Papas) urodził się 20 lutego 1967 r. w Salonikach, gdzie dorastał. Rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Przemysłowej w Salonikach (później na Uniwersytecie Macedońskim), a jednocześnie zaczął śpiewać w Bouath, gdzie spotkał się z kompozytorem Stamatisiem Kraounakisem. W 1988 roku przeniósł się do Aten, gdzie pojawił się z Vicky Moscholi i Tani Tsanaklidou, a w następnym roku wydał swój pierwszy album z muzyką Kraunakisa i tekstami Liny Nikolakopoulou. Od tego czasu wydał kilkanaście kolejnych albumóe solowych. W 2005 roku został odznaczony przez Watykan wraz z innymi greckimi i zagranicznymi artystami i osobistościami za jego bezpłatne występy w celach społecznych. Oprócz muzyki zajmuje się również lotami i posiada dyplom pilota samolotu i śmigłowca.

Sakis Mpoulas urodził się w Kilkis 11 marca 1954 r. i była greckim aktorem, tekściarzem, performerem i prezenterem. Jego przodkowie pochodzili z Pireusu, gdzie dorastał. Kiedy był młody, rodzice zachęcali go do zostania adwokatem ze względu na jego talent oratorski, ale wybrał śpiew i aktorstwo. Wcześniej był właścicielem sklepu meblowego. Powiedział też, że nie lubi małżeństwa, ponieważ jego wolność zostanie zniewolona. Zmarł 21 lutego 2014 roku w Szpitalu Zdrowia po długiej walce z rakiem. Jego śmierć wywołała panhelleniczne emocje. Na jego pogrzebie było wiele osobowości aktorskich, sceny muzycznej i prostego świata. W ostatnich latach życia był w związku z aktorką i byłą modelką Aleksandrą Ousta. Sakis Mpoulas był również piosenkarzem, nagrywającym wiele albumów. Współpracował z Thanosem Mikroutsikosem przez ponad 12 lat i podróżował do różnych krajów, takich jak Austria, Niemcy, Anglia, Szkocja, Belgia i Cypr. Wraz z Giannisem Zouganelisem, Nikolaosem Aimosem, Thanosem Adrianosem i Periklisem Harvą założył jedną z pierwszych muzycznych kawiarni, o nazwie Soussouro, gdzie po raz pierwszy muzyka połączona była z teatrem i różnymi posiłkami. Śpiewał na wielu scenach muzycznych i koncertach, współpracując z Vassilisem Papakonstantinou, Giannisem  Zouganelisem, Tani Tsanaklidou, Vlassisem Mponatsosem, Laurentisem Macheritsasem, Dimitrisem Starovą i innymi. Jako autor tekstów dokonał wspaniałej kariery, współpracując z wieloma artystami oraz do wielu piosenek, które wykonywał sam.

Marika Ninou była grecką piosenkarką. Jest uważana za jeden z największych kobiecych głosów, które przewinęły się przez Grecję. Marika Ninou była pochodzenia ormiańskiego, a jej prawdziwe imię brzmiało Evangelia Atamian. Urodziła się w 1922 r. na statku Evangelistria, który przewoził jej matkę, jej dwie siostry i jej ośmioletniego brata Barkeva Atamiana ze Smyrny do Pireusu. Wyszła z brzucha matki, a ponieważ sądzili, że nie przeżyje, została zabrana do magazynu. Jednak przeżyła, a kapitan ewangelizacyjny natychmiast ją ochrzcił, nadając imię Euaggelia. W Grecji osiedlili się w Kokkini przy ulicy Megaron 50. W wieku 7 lat Euaggelia Atamian została zapisana do Armeńskiej Szkoły Ormiańskiego Niebieskiego Krzyża Zavarian. Jej nauczyciel zachęcał ją do nauki gry na mandolinie, którą rozpoczęła, i ostatecznie stała się członkinią szkolnej orkiestry. Wydaje się, że jej umiejętności wokalne okazały się bardzo małe. W 1939 r. poślubiła rodaka Haika Mezopiana, który był ślusarzem i miał sklep w Kokkini. W 1940 r. urodził się ich syn Ovanes, ale para rozpadła się i w 1946 r. Mezopian wyjechał do Armenii. Jednak w 1944 roku, po ich rozstaniu, Ninou spotkała akrobatę i Nikosa (Nino) Nikolaidesa. Na początku Marika pracowała jako kasjerka, ale potem została artystyczną partnerką akrobaty o nazwie Duo Nino i odbyli tournee. Później wyszła za mąż i stała się Euaggelią Nikolaidou. Imię Marika było związane z matką Niny i teatrem, ponieważ mówi o Marice Kotopouli. Nazwisko Ninou pochodzi od akrobata Nino, więc Evagelia Atamian została Mariką Ninou. W 1947 roku jej syn, Ovanes, wszedł do zespołu i ten został przemianowany na Dwóch i pół Nino. W swoich występach Marika nie śpiewała. Kiedyś zostali zaproszeni na stację morską Salamis, by wykonać akrobacje. Tam, w pewnym momencie admirał, który kochał tureckie pieśni, poprosił o taką piosenkę Ninou. Ninou zaśpiewała turecką piosenkę, którą znała od matki, admirał był szczególnie zadowolony, ale tym, który był podekscytowany jej głosem, był Petros Kyriakos. W październiku 1948 r. Stellakis Perpiniadis zabrał ją na wokalistkę w centrum Melity na Florydzie przy Alexandras Avenue. W końcu Ninouwyjechała z Florydy, ponieważ jej gaża wynosiła tylko 25 drachm dziennie, a kiedy poprosiła o podwyżkę, nie dali jej jej. Miała jednak szczęście, ponieważ w tym czasie właśnie spotkała i związała się artystycznie z Tsitsanisem, a jej wynagrodzenie wzrosło do 90 drachmami. Chociaż współpraca Ninou z Tsitsanisem była krótka, przeszła do historii jako magiczna i legendarna. Ich występy doczekały się zarejestrowania na płycie w 1977 roku, a same nagrania były zapisane przez amatora na taśmie magnetofonowej w 1955 roku. Na okładce tego albumu jest sporo nieścisłości z jej życia, a jej ormiańskie pochodzenie jest ukryte. Marica Ninou z powodzeniem śpiewała też niektóre z tak zwanych "majoretbebetiko", które przekształciła swoim głosem i uczyniła je rembetiko i przekazała je innym warstwom społecznym. W 1954 odkryła, że cierpi na raka macicy. Potem zdecydowała się wyjechać do Stanów Zjednoczonych z dwóch głównych powodów. Pierwszym powodem było śpiewanie, ponieważ dochody były bardzo duże. Drugim powodem było przetestowanie najlepszych metod leczenia, o których słyszała. Przed wyjazdem do Ameryki przeszła operację onkologiczną w Atenach, ale w Ameryce nastąpiły gwałtowne przerzuty. Wróciła do Grecji, gdzie przez pewien czas pracowała z okropnymi bólami i w końcu zmarła w niedzielę, 23 lutego 1957 r., w wieku 35 lat. Pochowała ją w Całunie Neapolis obok jej brata Barkeva Atamiana, który zmarł w 1955 roku. Dziś nie ma ani ich grobów, ani szczątków. Jest kilka jej zdjęć, trzy występy w czarno-białych filmach, śpiewanie piosenek i kilka ubrań, które zachowała jej siostrzenica (córka jej brata) Giula Ataman-Asserian. Panos Geramanis , w hołdzie dla Ninou w 2003 roku , powiedział: Obecność Mariki Ninou wyznaczyła nową erę w wykonywaniu pieśni ludowych, a jednocześnie ustanowiła nową koncepcję na scenie ówczesnych centrów folklorystycznych. Spośród 119 utworów nagranych przez Marikę Ninou na płytach 78 rpm, 34 nagrane w His Masters Voice, 37 w Kolumbii, 8 w Odeonie, 6 w Parlophone, 12 w Melody, 20 w Liberty America i 2 w Apollo Australia. Chronologia nagrań jest raczej dokładna, z wyjątkiem 20 piosenek American Liberty, które w spisie są wymienione osobno.

26. Lutego

27. Lutego

28. Lutego

Theodoros Kourentzis (rosyjski: Theodor Kourntzis), urodzony 24 lutego 1972 roku, jest greckim dyrygentem, kompozytorem i poetą pracującym w Rosji. Urodził się w Atenach i od najmłodszych lat pobierał lekcje gry na fortepianie. W wieku siedmiu lat zaczął uczyć się gry na skrzypcach. Swój pierwszy utwór skomponował w 1987 roku pod kierunkiem profesora Giorgosa Hatzinikosa, a później profesora Shreka. W 1990 roku objął kierownictwo zespołu muzycznego Musica Aeterna i stanowisko dyrektora artystycznego Międzynarodowego Festiwalu Porto Heli. Po ukończeniu studiów (choć miał zapewnione stypendium w Metropolitan Opera w Nowym Jorku) osiadł w Rosji, a konkretnie w Petersburgu, w swoim słynnym Państwowym Konserwatorium. Jego mistrzem była prawie mityczna postać radzieckiego dyrektora orkiestry Eliasza Mussina, nauczyciela znanego Valeriego Gergieva i Yuri Termicanova. Sam dyrygent powiedział o Theodorze Kouretzisie: Miałem bardzo utalentowanych studentów, takich jak Gierkiewicz i Termiczanow, ale Theodoros Kourentzis był wtjątkowy (Theodor Kourentzis: Anioł Nostalgi). W 2002 r. wraz z rosyjską filologiem hellenistyki Fatimą Yieloevą i pod auspicjami Ministerstwa Kultury Grecji (pod kierunkiem Evangelosa Venizelosa) założył Centrum Kultury Greckiej na Uniwersytecie w Petersburgu. W 2003 roku Kourntzis dołączył do Orkiestry Filharmonii Rosyjskiej, a w następnym roku był głównym dyrygentem orkiestry Nowosybirskiego Akademickiego Teatru Baletu i Opery. W styczniu 2005 roku przejął organizację artystyczną Musica Eaterna Orchestra oraz zespół New Siberian Singers. W Rosji jest to postać emblematyczna. Wszystkie jego koncerty są wyprzedane wiele miesięcy wcześniej, jest popularny dla każdego pokiolenia, a nawet wdowa po Szostakowiczu zstąpiła do jego garderoby pogratulować mu po występie Lady Makbet z Munsch. Regularnie dyryguje najlepszymi orkiestrami w Moskwie. Wraz z zespołem muzyków podróżujących do Europy, Ameryki i Azji, zastanawiają się nad każdym występem. Gazety publikują po sobie zdezelowaną krytykę, nazywając go "anarchistą, czarującym i geniuszem". Władimir Putin jest jego uznanym wielbicielem. O powrocie do Grecji nawet nie myśli. Najważniejszym powodem, dla którego nie chce tam pracować na stałe, jest brak wykształcenia i dyscypliny zarówno muzyków, jak i publiczności. Również brak znakomitej orkiestry. W ramach konkursu Golden Mask 2005, Kourntzis otrzymał cztery nagrody, w tym nagrodę dla najlepszego reżysera orkiestry za pracę Giuseppe Verdiego Aidy. W maju 2006 roku, w kontekście 250. rocznicy urodzin Mozarta, powstało greckie ujęcie Cosi fan tutte.

Paschalis Terzis urodził się 24 lutego 1949 i wychował w Pylea w Salonikach. Karierę rozpoczął na Rodos i tam wykonał pierwsze artystyczne kroki. Po kilku latach postanowił przenieść się do Aten i zaczął śpiewać w popularnych centrach muzycznych jako piosenkarz folkowy ze słynnymi greckimi piosenkarzami z lat sześćdziesiątych. Od lat 80. zaczął nagrywać własne nagrania. Jego pierwszy album został wydany w 1982 roku. Dziś mieszka i pracuje w Salonikach, a wiele z jego albumów pozostaje bardzo popularnych.

Giota Lydia (Panagiota Mandaraki) to grecka piosenkarka, jedna z największych i najważniejszych śpiewaczek ludowych. Urodzona 24 lutego 1934 r. w Nea Ionia, poślubiła swojego męża, późniejszego kompozytora wielkich sukcesów Stratosa Attalidisa, a w wieku 15 lat urodziła śpiewaka. Weszła w dyskografię w 1954 r. Za namową jej męża i kompozytora Gerassimosa Klouvatosa, nagrała pierwsze dwie piosenki, a dyrygent Chrysinis ochrzcił ją jako Lydię. Natychmiast rozpoznano wartość i rzadką barwę jej głosu i wszyscy kompozytorzy chcieli z nią pracować. Charakteryzuje się tym, że śpiewa łatwo wszystkie rodzaje piosenek z wielkim sukcesem, emblematy, tiffheteli, zeibekiko, smallasian amandes, light-modern singing, muzykę wyspiarską, a także miejską, które zajmują ważne miejsce w repertuarze wykonawczyni. W latach 1954-1958 Lydia stała się rozpoznawalna i kochana przez publiczność. Zaczyna grać obok Steliosa Kazantzidisa i Marinelli w Centrum Mandoumbala, jej występy w klubach nocnych będą niezwykle popularne. W 1960 roku, Giota Lydia śpiewa świetną serię utworów, która przyniosła niedościgniony do dzisiejszego dnia rekord, sprzedała ponad 845 000 albumów. Na przełomie lat ‚60. i ‚70. zmieniły się trendy muzyczne i Giota Lydia świadoma ich skutków wycofała się z kariery. W 1986 roku wydała swój ostatni album. Jej najnowsze występy w telewizji wykonali Semina Digeni i Spyros Papadopoulos, jej biografia autorstwa Kostasa Balachoutisa wydana została w 2006 roku. Miała również wpływ  na wielu późniejszych ważnych śpiewaków (Glykerię, Vitali i innych).

Eurydyki Theokleous jest cypryjską piosenkarką znaną zawodowo jako Eurydyki. W dyskografii porusza się po popowych i rockowych dźwiękach, podczas występów na żywo i występów podąża różnymi ścieżkami, używając dźwięków z światowej sceny muzycznej wszechczasów. Charakteryzuje ją teatralność i łatwość, z jaką wchodzi w piosenki i przenosi się na scenę. Urodziła się 25 lutego 1968 r. w Limassol i dorastała w Nikozji. Studiowała we Francji w Studio des Varietes, śpiewała i występowała na scenie, a także ukończyła studia muzyczne na University of Berklee College of Music w Bostonie. W 1989 roku przeprowadziła się do Aten. Pierwszą płytę nagrała w 1990 roku. Reprezentowała Cypr w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1992 roku w Malmö, w Szwecji, zajmując 11 miejsce. Następnie w 1994 roku w Dublinie ponownie reprezentowała Cypr, ponownie zajmując jedenaste miejsce. Eurydyka pojawiła się również na wokalu w konkursie Eurowizji w 1983, 1986 i 1987 roku. W 2007 roku, krótko przed kolejnym reprezentowaniem Cypru w Konkursie Piosenki Eurowizji, ukazała się jej 13. płyta zatytułowana: 13 (Trzynaście). W 2007 roku została wybrana do reprezentowania Cypru po raz trzeci z piosenką Comme Ci Comme Ça z tekstem Poseidona Giannopoulosa i muzyką Dimitrisa Korgialasa. Piosenka zrobiła wrażenie, ale nie dostała się do finału rozczarowując wielu fanów konkursu, ponieważ dla wielu jest uważana za jedną z najlepszych pozycji tego roku, ale także dla Cypru w ogóle. Latem tego samego roku została nagradzana jako najlepsza wokalistka w Cyprus Music Awards wśród innych wielkich nazwisk. W 2017 roku świętuje swoje 25-lecie w dyskografii, wydając album For All z adaptując własne piosenki we współpracy z głównymi interpretatorami greckiej estrady.

Manolis Mitsias to grecki piosenkarz z ważną artystyczną obecnością w pieśni ludowej. Urodził się 26 lutego 1946 r. w Dumbii na Chalkidiki. Od dziecka zajmował się bizantyńskimi hymnami i tradycyjną muzyką. Później był w Salonikach na studiach, gdzie został członkiem Chóru Literackiego i Artystycznego Klubu Północnej Grecji, a jednocześnie stworzył boudę, w której rozpoczął karierę śpiewacką. Jego pierwsza płyta powstała w 1969 roku. W swojej 40-letniej karierze współpracował z prawie wszystkimi czołowymi greckimi kompozytorami. Występował na koncertach w całej Grecji i na Cyprze, a także śpiewał dla Greków za granicą (Nowy Jork, Londyn i gdzie indziej). Latem 2009 roku świętował czterdziestolecie kariery artystycznej. Nagrał ponad 35 solowych płyt, a także uczestnicząc w nagraniach innych artystów.

Stella Chasskil (prawdziwe nazwisko: Stella Gechaskel, urodzona w 1918 r.) była grecką rebetikistką. Nagrała ponad 100 piosenek, pisząc teksty i muzykę do 20. Jej głos był ostry, prosty, niski. Mimo że współpracowała z większością jej współczesnych twórców, jej występ w piosenkach Vassilisa Tsitsanisa jest charakterystyczny. Była piosenkarką, która po raz pierwszy wykonała wiele klasycznych piosenek. Zmarła na raka 27 lutego 1954 r. w Atenach, mając zaledwie 36 lat.

Manolis Lidakis urodził się w Heraklionie na Krecie w 1960 roku i zaczął pracować z muzyką od bardzo młodego wieku. W wieku dziewięciu lat rozpoczął studia muzyczne z teorii gitary i muzyki. W latach 1970-1977 brał udział w Filharmonii w Heraklionie grając na eufonium i trąbce. W 1982 r. wyjechał do Aten, gdzie zaczął profesjonalnie śpiewać, a śpiewał w małych tawernach, boudach i sklepach muzycznych w Atenach, na Krecie lub z bratem w Serres. W tym samym roku wydaje też pierwszy album. W 1988 roku podpisał kontrakt z Sony Music, gdzie stał się bardziej popularny. W kolejnych latach publiczność ustanowiła go jako przedstawiciela tak zwanych współczesnych pieśni ludowych greckich. Zajmował się także muzyką kreteńską, odtwarzając różne stare rytmy i kreteńskie piosenki. W dniu 4 listopada 2009 roku został aresztowany za nielegalne posiadanie narkotyków, gdy był w posiadaniu ilości narkotyków i środków uspokajających, ale został zwolniony. 

Georgia Mittaki urodziła się w 1911 roku w Aulonie, w Attyce. Jej ojciec nazywał się Euaggelos Kouroupetsis, a jej matka Olga Fisti. W wieku 18 lat (1929) osiadła w Atenach. W 1930 roku poślubiła Kreteńczyka Giorgosa Mittakisa, od którego otrzymał nazwisko, z którego stała się znana. Pracowała w różnych ośrodkach muzyki ludowej, takich jak Elato i Arachova i współpracowała z czołowymi muzykami, takimi jak Nikos Karakostas, Kostas Youuzos i innymi. Na początku lat 50. podróżowała do Egiptu, a pod koniec tej samej dekady dwukrotnie podróżowała do Ameryki, gdzie witali ją greccy emigranci. W tym samym czasie nagrała kilka piosenek w Ameryce. W 1965 roku nagrała swoje ostatnie piosenki przed przejściem na emeryturę ze względów zdrowotnych. Ostatni raz odetchnęła 28 lutego 1977 r. w rodzinnym mieście Aulona. Śpiewała różne rodzaje piosenek, takich jak piosenki ludowe, rembetiko, a także utwory różnych kompozytorów, takich jak Spiros Peristeri, Stelios Pantelidis, Kostas Skarvelis, Panagiotis Tountas, Vassilis Tsitsanis i inni.